رفتن به مطلب
نحوه ی گذاشتن مطلب در انجمن
درخواست طراحی جلد برای رمان
قوانین و راهنمای ارسال کتاب در حال تایپ آمورش مخصوص تازه واردین
GisO.FarhaDy

کوهنودری

پست های پیشنهاد شده

چطور کوهنورد شویم؟

هرگز تنها به کوه نروید حتی یک کوهنورد با تجربه هم ممکن است به دلیل پیچ خوردن مچ پایش نتواند حرکت کند و اگر همراه نداشته باشد ممکن است جان خود رااز دست بدهد.

خسته شده اید؟ ساعت های روزهای تعطیل نمی گذرند؟ دچار بی حوصلگی شده اید؟ امکان سفر یک روزه به کیش و شمال را ندارید؟ هیچ اشکالی ندارد. بلند شوید، یک دست لباس ورزشی تن تان کنید، با خانواده به همین حوالی شهر بروید.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

بروید به کوه های اطراف شهر و کمی آب و هوا عوض کنید. از سنگ ها بالا بروید و اجازه بدهید لذت در طبیعت بودن به بند بند وجودتان رسوخ کند. همین که بالا می روید نفس عمیقی بکشید. مگر ریه هایتان پس از یک هفته دود خوردن جانی بگیرند و برای یک هفته دیگر اکسیژن ذخیره کنند. با آسودگی خاطر بالا بروید. قرض دارید؟ بدهی از خرخره تان هم بالا رفته؟ فلان مشکل اداری را دارید؟ لوله فاضلاب خانه تان ترک برداشته؟ بریزید دور. چند ساعتی که اینجا هستید فقط و فقط خودتان باشید. خودتان در کنار صخره های سنگی که شما را وسوسه می کنند با آنها دست و پنجه نرم کنید. نه، واقعاً چند ساعتی همه چیز را بریزید دور. مگر چه می شود؟ شش روز و چند ساعت آنها شما را اسیر خودشان کرده اند، چند ساعتی هم شما آنها را بگذارید درون سطل زباله و بگذارید جلوی در. بی خیال و راحت بالا بروید. باور کنید می شود. نه، نگویید تمرین کنید. اینجا نقطه شروع است. چند ساعتی فقط در زندگی در دامن طبیعت لذت ببرید. فقط لذت. حیف زندگی نیست؟ اینجا معنی واقعی زندگی را حس نمی کنید؟ اما یادتان نرود. برای اینکه از کوهپیمایی یا حتی کوهنوردی تان لذت ببرید مجبورید یکسری نکات ایمنی را رعایت کنید. فراموش نکنید، همین طبیعت، اگر که مسایل ورود به آن را در نظر نگیرید می تواند شما را به واقعه ای ناخوشایند هدایت کند. با کمی مراعات، بگذارید واقعاً این چند ساعت به شما خوش بگذرد.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

کوهنوردی را از کجا آعاز کنیم؟

اگر ورزش کوهنوردی را تازه شروع کرده اید در ابتدای کار ممکن است مسایل و مشکلاتی برای شما به وجود بیاید. با پیدا کردن یک همراه با تجربه یا دوستی که از هر نظر با شما هماهنگی دارد، کار تا حدی آسان می شود. باید بدانید که یک فرد کارکشته و شایسته می تواند کمک های فراوان و راهنمای خوبی برای شما باشد. اگر تازه وارد هستید، از اوایل خرداد تا اواخر مهر را برای کوهنوردی انتخاب کنید،  چون در فصول دیگر خصوصاً زمستان خطراتی از قبیل بهمن، سرمازدگی، سُر خوردن، کولاک، طوفان و گم شدن در مه و غیره پیش می آید. بنابراین داشتن تجربیات نظری و عملی برای چنین فصلی ضرورت دارد. برای کوهنورد شدن لازم نیست در ابتدای کار به قله دماوند صعود کنید بلکه قبلاً تحت آموزش های لازم تجربیات مربوط به راهپیمایی و کوهنوردی را کسب کنید و به این ترتیب پایه کوهنوردی خود را تقویت نمایید. و در کنار آموزش های کوهنوردی دوره های سنگ نوردی و آموزش یخ و برف و استفاده از طناب و کلنگ و ابزار و دیگر علوم کوهنوردی از قبیل بهمن شناسی، تغذیه، امداد و نجات و... را از مربیان با تجربه بیاموزید. هرگز تنها به کوه نروید حتی یک کوهنورد با تجربه هم ممکن است به دلیل پیچ خوردن مچ پایش نتواند حرکت کند و اگر همراه نداشته باشد ممکن است جان خود را از دست بدهد، کوهنوردی ورزشی گروهی است و در هیچ رشته ای از این ورزش تکروی جایی ندارد.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

طرح یک برنامه کوهنوردی

در یک برنامه کوهنوردی یک روزه یا چند روزه باید هدف و مقصد خود را نسبت به مسافتی که در طول روز می پیمایید، روشنایی هوا، شرایط جوی و مکانی، تجربه و نیروی اعضای تیم تنظیم کنید. با توجه بر توان و تجربه و امکانات همراهان مسایلی چون وقت، امکانات مالی، وسایل مورد نیاز و توجه دقیق به روحیه آنها برنامه خود را طرح ریزی نمایید. در صورت امکان فردی آگاه را که اطلاعات کاملی درباره منطقه دارد همراه ببرید و در غیر این صورت اطلاعات منطقه ای را از کسانی که قبلاً به منطقه رفته اند جویا شوید.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

اطلاعات مقدماتی شما درباره منطقه مورد نظر می تواند شامل مسایل زیر باشد:

نام و ارتفاع قله مورد نظر و موقعیت های جغرافیایی آن که در چه رشته کوهی واقع شده است و از جهات چهار گانه با چه رشته کوه های دیگری ارتباط دارد، راه های رسیدن به مبدأ صعود، محل و ساعت حرکت وسیله نقلیه عمومی و نام آبادی های مسیر تا مبدأ، فاصله بین آبادی ها به کیلومتر، چگونگی راه های آسفالته خاکی (جیپ رو) و مال رو منتهی به قله، مسیر های زمستانی و تابستانی، عوارض طبیعی یا مصنوعی موجود در مسیر صعود برای راهنمایی مسیر مانند چشمه، تک درخت، دیواره، برج سنگی، دکل برق، باران سنج و... اطلاع از محل و ارتفاع جان پناه یا پناهگاه های مسیر، محل های مناسب برای چادر زدن، اطلاع از چشمه های آب و در صورت فنی بودن قسمتی از مسیر، داشتن وسایل فنی مورد نیاز، اطلاع از منطقه، مسافت و زمان بین دهکده تا قله و جان پناه.

قبل از حرکت و برنامه رفتن به منطقه دوستان کوهنورد و خانواده خود را در جریان صعودتان قرار دهید و آدرس منطقه مورد نظر مبدا صعود را روی کاغذ بنویسید تا در صورت لزوم، اطلاع کافی در اختیار نجات دهندگان شما باشد.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

وسایل و پوشاک انفرادی

1. کفش سبک راهپیمایی؛ 2. کفش نیمه سنگین کوهپیمایی؛ 3. شلوار، پیراهن، پولیور، گِتر و جوراب کوهنوردی؛ 4. پیراهن و شلوار گرم؛ 5. انواع دستکش، کلاه و عینک کوهنوردی؛ 6. شنل باران؛ 7. کاپشن وشلوار بادگیر؛ 8. کُت پَر یا ویسکوز؛ 9. کوله پشتی و زیر انداز؛ 10. کیسه خواب پَر یا ویسکوز؛ 11. یخ شکن؛ 12. چراغ قوه با لامپ و باتری اضافه؛ 13. قمقمه آب؛ 14. جعبه کمک های اولیه؛ 15. طناب انفرادی و کارابین؛ 16. قطب نما و نقشه مسیر؛ 17. بشقاب، لیوان، چاقو، دربازکن و کبریت؛ 18. باتوم(چوب دستی) وکلنگ.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

وسایل گروهی

1. چادر کوهنوردی و پوشش ضد آب؛ 2. ارتفاع سنج؛ 3. ظروف غذا و لوازم پخت وپز؛ 4. چراغ خوراک پزی؛ 5. کپسول روشنایی؛ 6. کتری و قوری؛ 7. نقشه و کروکی محل.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

چیدن کوله پشتی

وزن کوله پشتی نباید از وزن بدن کوهنورد بیشتر باشد زیرا به زانو و ستون مهره ها آسیب می رساند. معمولاً اجسام سنگین تر را اول داخل کوله پشتی گذارده و وسایل سبک تر را روی آن قرار می دهند. کوله پشتی نباید لَق بزند و یا به اصطلاح شکم دهد مواد غذایی یا آبدار باید در کیسه پلاستیکی جداگانه بسته بندی شده و در کوله پشتی قرار گیرد. اجسام نوک تیز یا سنگین باید طوری چیده شوند که به پشت یا کتف تماس نداشته باشد.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

حرکت و اجرای یک برنامه

باید انرژی خود را به سه قسمت انرژی صعود، انرژی فرود و انرژی ذخیره تقسیم کنید و در هنگام حرکت گامی ثابت و یکنواخت را برگزینید، به طوری که بتوانید ساعت ها آن را حفظ کنید بدون آنکه توقفی داشته باشید یا بدنتان عرق کند. در سربالایی از تند رفتن خودداری کنید. در شیب های تند در موقع بالا رفتن و حتی پایین آمدن با قدم های کوتاه و به صورت مارپیچ حرکت کنید. در حرکت، باید ضربان قلب و برداشتن پاها با هم هماهنگ باشد و باید خودتان این هماهنگی را به دست آورید. نفر اولی که در رأس گروه به عنوان لیدر حرکت می کند باید طول گام های خود را با طول گام های ضعیف ترین نفر در گروه هماهنگ کند.

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

تنفس در کوهستان

باید عمیق و آرام نفس بکشید و عمل دم را از بینی انجام دهید زیرا تنفس از راه دهان باعث تشنگی و خشکی گلو و در هنگام سردی هوا باعث سرماخوردگی و چرک کردن لوزه ها می شود. توجه داشته باشید که تعداد ضربان قلب شما در دقیقه بیش از حد بالا نرود، مدت استراحت های موقت نباید بیش از ۱۰ الی ۱۵ دقیقه به طول انجامد چرا که بدن کوهنورد کم کم سرد می شود و حالت خشکی پیدا می کند. این امر حرکت مجدد را با مشکلاتی روبه رو می سازد

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید

برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید

ایجاد یک حساب کاربری

برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !

ثبت نام یک حساب کاربری جدید

ورود به حساب کاربری

دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید

ورود به حساب کاربری

×
×
  • جدید...